Naam: Markus Praat
Twitter: @MarkusPraat
Lijfspreuk: We are the captains of our soul – Nelson Mandela
Site: www.makkelijkepraters.nl
Het is 10 juni, 6 voor 1 ‘s nachts, hij schrikt wakker. Christus, wat is er gebeurd?
Zijn hart pompt in zijn keel, buiten is het pikdonker. Hij kijkt om zich heen en ziet tot zijn grote opluchting dat dit in niets op de bedreigende situatie leek waar hij zich net bevond.
Geen massa’s mensen die hem uitlachen, geen huilende vrouw, geen geschrokken kinderen. Gelukkig was dit een compleet irrealistische situatie.
Ik bij haar in bed? Nooit. Ze is bezet en voor mij compleet onbereikbaar.
Ze was wel goed in bed, allemachtig, wat een beest. Lelijk is ze ook niet, ze lijkt ook wel enigszins intelligent. Het is toch niet makkelijk om al die ingewikkelde situaties zo duidelijk aan het volk over te bre… Fuck, genoeg gepieker, zo val ik nooit in slaap.
Hij kijkt op de wekker, 4 voor 1. Dan de TV maar even aanzetten, dat gesnurk naast me houdt me alleen maar langer wakker. Teletekst op Nederland 1, rustig liedje erachter. Snel dwalen zijn gedachten alweer af naar z’n recente trip naar dromenland. Hoe hij daar zat op z’n knieën, smekend voor vergiffenis aan ’s lands bekendste strafpleiter. Ja, duidelijk had hij de verkeerde vrouw gekozen om van te dromen.
Het was nu al de derde keer op rij dat hij dit droomde. 1 voor 1, hij kon niet wachten, ja die blonde godin was inmiddels zijn muze van de nachten.
Het kwam al bovenaan in het scherm te staan: “ Zometeen: herhaling van het 8 uur journaal.” Daar kwam ze, zijn Eva. Zijn verboden vrucht, zijn crime passionel.
Sinds hij de herhaling bij DWDD zag, hoe ze daar met haar boobies zat te spelen, was hij om. Elk stel heeft een lijstje, een lijstje van bekendheden waarvan je partner het zou “begrijpen” dat je diegene zou doen, als de kans ooit daar was.
Eva was zijn hele lijstje, meer had hij niet nodig. Die van zijn vrouw was lang, pijnlijk lang. Na een discussie met haar bleek dat zij zo’n beetje heel Nederland zou doen, als de kans daar was. Ze zou het nog doen met Piet, oant moarn kreunend op zijn donderstoten, op een regenachtige avond in Fryslan, de camera’s nog altijd draaiende.
1 uur, daar komt ze! De intro, schiet op, ik kan niet wachten! De camera’s draaien naar tafel, daar zit ze. Wat?! Ze zit daar topless, te spelen met haar boobies. Oh, wat een genot is dit! Hij ziet haar denken, fuck die autocue, Nederland wil maar een ding, en dat zijn mijn boobieeees!
Hij kijkt of z’n vrouw dit ziet, zet het geluid uit en gaat heel dicht bij de TV zitten. Hij kan het amper geloven, zijn libido begint te stijgen, oh Eva. Oh mijn muze. Oh.. nee! wat krijgen we nu? Opeens komt Bram de studio in lopen, met zijn permanentje en z’n dure schoenen, hij kijkt hem recht aan in de camera en loopt naar Eva, zijn Eva! Bram, de oude glijer, geeft haar de meest passionele tongzoen die hij ooit heeft gezien.
Hij zet de TV uit, is wat geëmotioneerd en laat zich weer in bed zakken. Dan gaat de telefoon: onbekend nummer. Hij neemt op en heeft het idee dat hij nog altijd droomt: “Hey Peter, met Eva, jouw Eva. Het spijt me, schat. Ik had me graag jouw muze willen noemen, totdat ik het hoorde van gisteravond, jammer man. Ik ben Eva, ik weet alles, je hebt TON gestemd hè? Ik weet dat omdat jij de enige in heel Nederland was, jammer Peet. Had je niet moeten doen, Rita heeft geen mooie boobies. Niet zoals die van mij, Peter. Mijn boobies blijven nu van Bram. Jammer, echt. Slaap lekker”.
Dan schrikt hij wakker, opnieuw, badend in het zweet. Hij kijkt verschrikt naar z’n telefoon maar z’n BlackBerry weet van niets, hij kijkt naar zijn vrouw, geen Eva. Hij gaat rechtop zitten en kijkt op de wekker, 6 voor 1, daar gaan we weer.
Markus Praat
Door Gastcolumnist 11-06-2010, 14:47
Leuk verhaal!