Naam: Stefanie Nieuwenhuyse
Opleiding: Fashion & Design 3d – AMFI
Lijfspreuk: Follow your dream
Na een slopend half jaar van ontwerpen, maken, verfijnen, weinig slapen en het voltooien van mijn afstudeer collectie ben ik afgestudeerd aan het AMFI en had ik een collectie waar ik erg trots op ben.
De inspiratie van mijn collectie is ontstaan uit een groeiende belangstelling voor het aspect “maakbaarheid van menselijk lichaam” en die interesse is weer voortgekomen uit mijn eigen ervaring met mijn enkels. Ongelukken en operaties, afwijkingen aan bot en spieren en de mogelijkheden en onmogelijkheden om hierdoor modieus schoeisel te dragen, of je goed voort te bewegen hebben een dusdanige indruk achtergelaten dat ik hier vroeg of laat iets mee moest doen. Deze ervaringen heb ik positief omgebogen naar een dieper onderzoek naar het fenomeen “maakbaarheid van het menselijk lichaam” in samenhang met cultuur- en mode aspecten.
Het menselijk lichaam, de loop en vorm van spieren hebben weer als bron gediend voor de “vertaling” naar mijn collectie. In de collectie zie je veel lingerie invloeden en gemouleerde silhouetten. De kleur en kleuraccenten zijn ook weer terug te voeren naar kleuren van het menselijk lichaam: beige, bordeaux, oil, paars, bloed rood en zwart. Voor het gebruikte materiaal is gekozen voor soepele natuurlijke, transparante stoffen zoals transparante zijde en soepel leer. De accenten van de kralen zijn niet alleen ter afwerking en voor het enkele accenten, maar suggereren tevens enige stugheid. Dit om nogmaals te omlijsten hoe soepel en maakbaar het lichaam enerzijds is en anderzijds hoe stug en stijf (botten) en slechts met bijzondere mechanische hulpmiddelen te vervormen. (schroeven in botten om een breuk te herstellen)
Gedurende het volgen van de opleiding aan het AMFI (Amsterdam Fashion Institute) ontwikkelde bij mij steeds duidelijker de behoefte om daarna een verdere verdieping aan te brengen door het volgen van een Fashion Master. Dit kwam voort uit een steeds sterker wordende wens om mijn kennis verder te verdiepen en mijn persoonlijke stijl als ontwerper verder te ontwikkelen. Éen van de opleidingen die mij werd aangeraden is de Fashion MA op Kingston University in Londen. Ik kreeg contact met Nancy Tilbury. Zij is de Course Director van de Fashion MA op Kingston. Ze was al van plan om naar de Fashion Transit van het AMFI te gaan, dus was dit de perfecte gelegenheid voor mij om met haar af te spreken en haar mijn collectie te laten zien en mijn passie voor het vak over te brengen.
Op dinsdag 29 Juni nam ik deel aan het evenement van mijn voormalige modeschool AMFI in het World Fashion Centre: Fashion Transit 2010. Sinds 2006 heeft AMFI het afstudeer evenement Fashion Transit georganiseerd; een dag waar alle afgestudeerden van alle drie de afdelingen (Fashion&Design, Fashion&Branding, Fashion&Management) zichzelf presenteren tegenover de mode-industrie, pers, vrienden en familie.
Een groot obstakel op zo’n dag dat vele mensen soms ontschiet, maar erg belangrijk is: Wat moet ik aan? Je moet er rekening houden dat tijdens een modeshow het backstage echt hard werken is. We moesten alles voorbereiden voor de middag en avond show. Eerst kreeg iedere afstudeerder die een collectie moest showen een bepaalde groep modellen aangewezen. Daarna moest ik gaan uitzoeken welke outfit het beste op welk model stond. (Op dit moment raad ik platte schoenen aan, anders ben je jezelf voor niets aan het martelen door al het heen-en-weer geren om verschillende outfits te pakken.) Dan is er altijd wel een schoen probleem bij de modellen: Het blijkt altijd dat er één van de schoenen niet past, wat natuurlijk kan voorkomen omdat je niet altijd van te voren de exacte maten van de modellen weet. Als dat allemaal was opgelost moest er veel gerepeteerd worden, zorgen dat alle modellen naar haar en make-up gestuurd werden en nog meer repeteren. Als de show dan eindelijk begon, moest ik de modellen omkleden: Waar je goed op je hand-oog coördinatie moet letten, maar ook dat van het model bleek na een onfortuinlijk ongeluk waar ik de schoenen bij probeerde uit te doen en per ongeluk een knietje in mijn oog kreeg. Verder moest je bijspringen waar het nodig was, veel wachten en uiteindelijk alles weer herhalen. Een ander belangrijk moment is aan het einde van de show wanneer iedere afstudeerder op de catwalk moest komen met één model en je een klein “ere rondje” moest lopen, wat natuurlijk geweldig voelt als er allemaal mensen aan het applaudisseren zijn, maar jammer genoeg zie ik er rond dat tijdstip zonder persoonlijke styling team niet meer zo representatief uit. Ik moet dus altijd in gedachte houden dat ik een momentje moet vinden tussen de bedrijven door om mezelf een beetje op te knappen, hakken aan doen zodat ik geen dwerg lijk naast mijn adembenemende model en even mijn eigen outfit fatsoeneren om een “fashion faux pas” te vermijden.
Na de show had ik afgesproken met Nancy. Ik had al gehoord dat zij persoonlijk de master studenten kiest. Dat, natuurlijk, maakte me vrij zenuwachtig omdat iemand die zo belangrijk is je graag een goede indruk op wilt maken! Als voorbereiding voor het gesprek had ik een kleine “care-package” voor haar gemaakt. Een kleinigheidje bestaande uit een aantal foto’s, een tekstje over mijn collectie, het filmpje op CD, allemaal in eigen huisstijl. Puur om haar iets persoonlijks mee te kunnen geven wat mijn stijl verbeeld en de hoeveelheid tijd en zorg ik aan mijn creaties mee geef. We hadden het over de show gehad en ik had haar mijn portfolio laten zien. Ze vertelde mij in het kort wat interessante dingen over de universiteit en wat voor een voordelen ik op zou doen door het volgend van deze opleiding zoals een goed netwerk op te bouwen, toegang hebben tot high-tech machines om aan nieuwe technieken te werken en stages te lopen bij hoogstaande mode merken. Ik kon echt haar passie voelen die ze voor de opleiding heeft, waardoor ik alleen maar meer behoefte kreeg om toegelaten te worden. Aan het einde van het gesprek bood ze me dan ook een plaat aan voor de Fashion MA op Kingston University. Hoe cool! Jammer genoeg kon ik niet langer met haar praten, want ik moest weer backstage voor de tweede show. Dus ik nam dankbaar afscheid en verdween weer achter de schermen. Helemaal gelukkig moest ik mezelf weer tot rust brengen, want de tweede show ging beginnen…
Een paar dagen na de Fashion Transit werd ik benaderd door de mensen van de Statement Store van AMFI genaamd “By AMFI”. Deze By Amfi Statement Store stelt werk tentoon en verkoopt producten van hun studenten, alumni en externe ontwerpers. Het unieke aan By Amfi is dat het concept, dat geheel georganiseerd en gerealiseerd wordt door leerlingen, om de aantal maanden compleet transformeert. Het is een ware community die graag samenwerkt met de maatschappij en de industrie. Ze vertelde me dat ze het fantastisch zouden vinden wanneer ze mijn interesse konden wekken voor het exposeren en verkopen van mijn collectie gedurende het Odd concept. Op dit moment staat nemelijk het amfi magazine “Odd” in de Statement store. Natuurlijk was ik enorm enthousiast en vereerd en ging ik in op hun aanbod.
Het is nu 13 augustus en mijn collectie hangt in de winkel en ik ben druk bezig om alles rond te krijgen voor mijn twee jaar durende master opleiding in Kingston, die ik begin aan het einde van September. Ik moet toegeven dat ik best trots op mezelf ben. Ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb, maar ik doe wat ik altijd al graag wilde, ik stort mijn hart en ziel erin en mensen vinden het ook nog eens leuk!
Hoe cool
Foto: Peter Stigter
Foto: Vrederick
Statement Store by AMFI
Statement Store by AMFI
Door Gastcolumnist 13-08-2010, 15:45













Er is nog niet gereageerd op dit artikel. Reageer hier!