Onvermijdelijk – Joël Mellenberg

lelion Onvermijdelijk Joël Mellenberg Naam: Joël Mellenberg
School: MBO Theaterschool Rotterdam
Website: http://heelveeleten.hyves.nl
Lijfspreuk: Als je A zegt, moet je B omdraaien.

Het is niet alsof ik nooit lach.. Integendeel. Ik ben een geboren grappenmakker, lacher, entertainer. Ik straal positiviteit en eerlijkheid uit. Maar ik ben een denker, net zoals jij. En als ik denk over het leven, kom ik persoonlijk uit op iets goeds. Maar over het algemeen op iets negatiefs…

Ik heb altijd wel gezocht,
Naar datgene wat mijn eigen leven groter, beter maakt.
Een idool.
Een specifieke gebeurtenis.

Iets, waar ik een soort van bij betrokken was. Ofzo… Zodat ik mezelf ietsjes kon verheffen.
Snap je? Op zoek naar een doel, in dit gat. Gat kan ik het niet eens noemen.
Vuilnisbelt voldoet.
Je snapt me wel, toch?

Streven naar ietsjes meer geluk, ietsjes is veel.
Compensatie klopt van geen kant, voor geen meter.
Waarom? Is de vraag, maar ook een reden waarom ik hier ben gebleven.
Streven en zoeken, naar meer dan waar je volgens je geboortenummer recht op hebt. Machtsmisbruik, daar draait het toch allemaal om!? Of niet!?

Streven, proberen n;et iets meer bij elkaar te grabbelen,
Dan dat je in feite krijgen kan…

Maar wat zijn feiten?
Een feit is een afspraak, gemaakt door de meerderheid.
Regels,
Zijn er om gebroken te worden.

Ik WIL er niet aan meedoen. Je moet er van afwijken, wat zal resulteren in een enkeltje gekkenhuis. Waarom ik wel, en jullie niet? Egoïsten, schapen. Walgelijk, bah. Geen controle over wat ik te verkondigen heb, snoer mijn mond.

Waarom ben ik een gigantische banaan, overtrokken met bruin mensenhuid.
Verbrand me, zwart.
Bevries me, wit.
Maar 100% zal ik nooit zijn.

Waarom denken mensen als ik lach, dat ik dan huil?
En als ik huil, dat ik zit te schijten?

Waarom denken mensen als ik zeg “ik ben gelukkig”, dat ik zelfmoord wil plegen?
Zelfmoord zal nooit mijn beslissing zijn, ik vind het egoïstisch tegenover de mensen die van me houden en waar ik van hou. Maar is het zelfmoord? Of een vervroegde ontvluchting van deze materialistische aardkloot, met egocentrische mensen. Dit wás hemel, heden daags , onderweg naar hel.

Vlucht, pak je oogkleppen uit de kast, zet ze op.
Wat een vieze flop, ik faal maar heb geen andere keuze dan dat ik maar doorhaal. Ik ben een schaap waarvan mijn poten zijn vastgebonden, het schaap droomt iedere dag over vrijheid maar het is een feit dat we ons toe moeten geven aan deze kutzooi.

Waarom denkt mijn moeder dat korte broeken me nog steeds het beste staan?
Waarom komen mensen op een afspraak met mij altijd te laat?
Waarom geloof ik dat dat puur en alleen aan mezelf ligt?
Waarom heb ik hoogtevrees en durf ik wel in een luchtballon?
Waarom draai ik mijn sokken in een bolletje in plaats van ze los in de was te doen?
Waarom vraag ik steeds waarom?
Waarom kan ik niet gewoon denken ‘daarom en daarmee uit’?
Waarom is mijn leven een vraagteken en geen uitroepteken?
Waarom is het niet mogelijk dat je halverwege je leven voor een ander lichaam mag kiezen, compleet met garantie?
Waarom heb ik niet een kut en een lul, zodat ik mezelf nou’s lekker zou kunnen neuken?
Waarom hakken ze bomen om als ze geen nieuwe planten?
Waarom roep ik, als ik ook fluisteren kan?
Waarom ben ik liever dood dan levend, en waarom is dat niet waar?
Waarom?
Waarom?
Waarom praten mensen liever per gsm, dan direct met mij? Aan m’n uiterlijk kan het niet liggen.
Waarom?
Waarom geloof ik wel in mensen die afstammen van apen, maar niet in apen die afstammen van mensen? Waarom?

De vraag is: Waarom zouden alle dingen op de vloer moeten staan? Ze kunnen net zo goed op het plafond terechtkomen, een tafel, een stoel, een bed, deze zouden daar alle netjes kunnen ‘staan’, indien tenminste alles goed vastgemaakt is…

Waarom zal er nooit een antwoord op het is, zijn en waarom interesseert me dit zodanig dat ik er misschien wel gek van kan worden.

Laat het rusten,

Stop met denken idioot.