Thou shall call me… – Anne de Groot

Naam  : Anne de Groot
School/beroep  : Staff Writer voor http://cairo360.com
Website  : http://cairoconfidential.blogspot.com
Lijfspreuk  : Ars longa, vita brevis (art is long, life is short)

Over het algemeen heb ik best een leuk leven. Er is alleen een ding wat me altijd dwars heeft gezeten. Mijn naam. Ik haat mijn naam. Als ik terug kon gaan in de tijd had ik mijn moeder meer pijn gedaan toen ik werd geboren zodat ze een overdosis lachgas had gekregen en mij een leuke originele naam had gegeven. Ik had ook op zijn minst meerdere voornamen willen hebben zodat ik kon kiezen welke ik ging gebruiken en zodat ik een rits voorletters had. Alle enveloppen die ik krijg zijn zo kaal en leeg, ongeveer net zo leeg als mijn ziel. Een keertje toen ik nog jong was en door mijn babyspullen aan het detectiven was vond ik het lijstje met mogelijke babynamen die mijn moeder had bedacht voor mijn geboorte. Het hele lijstje was gevuld met evenredig saaie namen maar onderaan stonden twee verassingen. Simba en Jambo. Was mijn moeder echt van plan geweest om me Simba te noemen? Dat had fantastisch geweest. Andere kinderen hadden me waarschijnlijk wel dood gepest toen The Lion King uitkwam omdat Simba daar een jongetje is, maar who gives a crap? Mensen die Simba heten hebben overduidelijk schijt aan de rest van de wereld, dat komt met de naam. Een klein kruisverhoor leerde me helaas dat Simba en Jambo naam mogelijkheden waren voor de kat en niet voor mij. Hij heette uiteindelijk Joepie dus ik denk dat ik nog geluk heb gehad. Het feit dat ik mijn namenlijstje moest delen met kattenamen, en dat mijn geboortekaartje blauw was, is waarschijnlijk de reden dat ik de meest depressieve Prozac kleuter ooit was.

Mijn naam staat al ongeveer 20 jaar in de top drie van populaire babynamen wat inhoudt dat ik vreselijk veel naamgenoten heb. Aangezien mijn achternaam ook verre van origineel is bestaan er mensen met dezelfde voor- en achternaam. Hoe kan een unieke briljante persoonlijkheid als ik nou naamgenoten hebben? Het ergste is nog wel dat een ervan een wereldwijd vermaarde AIDS specialist is. Als je mij googlet krijg je eerst haar zes keer met haar AIDS adviezen. En dit is nog maar het begin.

Mijn naam heeft wereldwijd verschillende betekenissen. In het Turks bijvoorbeeld betekent mijn naam; Mama. Mijn leven lang al schrik ik me kapot als Turkse kinderen op me afrennen en mijn naam gillen. Nou ja, ik schrik sowieso van Turkse kinderen maar het feit dat ze mijn naam kennen is pas echt eng. In het Arabisch betekent mijn naam; ik of ik ben. Iedere keer als iemand hier dus vraagt hoe ik heet, en ik zeg; Anne, dan kijken ze me aan of ik achterlijk ben en zeggen ze: neeeee, jij. Waarop ik dan kribbig antwoord en uitleg dat ik echt Anne heet. Ana Anna wordt dat in het Arabisch. Niemand hier kan ook een E uitspreken. Bijna iedereen die ik ken in Egypte noemt mij anders variërend van An, Anna en de ergste, Annie. Annie ja. Die ene van; hou me tassie even vast. Andere bijkomstigheid is dat mensen denken dat ik Russisch ben omdat ik Anne heet en dus denken dat ik een hoer ben.

Ik ben al een poosje, een jaar of twintig, aan het nadenken over een nieuwe naam die volledig bij mij zou passen. Ik heb namen overwogen zoals Nefertari, Yasmine en nog wat Arabische zooi. Vervolgens kwam ik in een aristocratische fase en was ik ervan overtuigd dat ik Cosette, Constanze of Quirinne moest heten. In ieder geval iets Frans en bij voorkeur met een Q zodat het rijk klinkt. En toen op een dag kwam het. De briljante naam. De naam die niemand die ik ken heeft, niet dat ik veel Quirinnes ken, en een naam met een briljante betekenis. Phileine. Phileine die geen sorry zegt, die ja. Wat een briljante naam. Het betekent duivel of iets in die richting dus het past fantastisch bij mij. Plus de “echte” Phileine van het boek is zo ongeveer mijn godin. Ik aanbid haar zoals Cartman Mel Gibson en Hitler aanbid. Andere mensen bidden tot God, ik tot Phileine.

Ik ben dus nu al een jaar of zes aan het nadenken hoe ik mijn naam zou kunnen veranderen in Phileine. De meeste mensen kennen me immers als Anne, al noemen sommige me dat prachtige knappe meisje, dus hoe krijg je dat veranderd? Toen ik vorig jaar zomer een keer ten onder aan het gaan was aan Absint, wat heel cool is want het was ook het eind van Rimbaud en dat soort geniale mensen, ging ik naar Facebook. Ik krijg het mezelf maar niet afgeleerd om bezopen online te gaan. De volgende dag heette ik opeens Phileine op Facebook. Frappant was dat mensen die ik ooit als vriendje had uitgenodigd me nu opeens wel accepteerden met mijn nieuwe naam. Op zich niet heel gek eigenlijk, niemand kan Phileine weigeren. Maar ja, activiteiten op Facebook betekenen helaas niks in het echte leven.

Van de week was ik weer mijn hersens aan het breken over mijn naamsverandering en kwam op een geniaal idee. Mijn collega’s zijn trouwens in de wolken met mijn wens om Phileine te heten want dan kunnen ze me Fifi noemen, maar dat is een bijzaak. Het geniale idee is dat ik een criminele afrekening moet aanschouwen, vervolgens na mijn getuigenis in het FBI Witness Protection Program kom en dan een nieuwe identiteit moet aannemen. Ik heb misschien iets te veel naar de Sopranos gekeken maar geef toe; dit is een briljant plan. Het brengt me meteen bij het volgende, mijn nieuwe achternaam zal Soprano worden. Ik zie het zelf helemaal zitten dus ik ga nu even wat criminelen zoeken en zorgen dat ze iemand afmaken in mijn bijzijn zodat ik mijn plan kan uitwerken. Zij die hun naam gaan veranderen groeten U bij deze.

Met hoogachtende groet,
De weledele geboren Phileine Soprano

P.S. Mam, ik ben ervan op de hoogte dat je me gaat onterven na deze blog omdat we deze naamruzie al mijn hele leven hebben maar ik ga ervan uit dat de FBI voor me gaat zorgen dus het komt wel goed met me denk ik

Door Gastcolumnist 27-05-2011, 15:05