Naam: Alexander
Lijfspreuk: ‘Doortastend, passend en brekend
We schrijven een gebruikelijke, maar minstens zo belangrijke activiteit die men boodschappen doen noemt.
Na mijn intrek op het Leidseplein, voelde ik me genoodzaakt boodschappen te doen bij de AH op de Overtoom.
Laat ik deze activiteit even beschrijven;
Ik baan mij een weg tussen Italiaans rugzakschorem over het Leidseplein.
Na tig flyers verder die me vragen of ik onbeperkt spareribs wil vreten tussen white trash Britten, of mogelijk interesse heb in een pubcrawl. Wat denk je zelf, broer, val me niet lastig. Hindernis 1.
Op de overtoom aangekomen word ik half aangereden door wat capuchontuig dat rond rijdt op een brommer die niet van hun is. Vervolgens passeer ik wat Oud-Zuid-bakfietsen met hun jankende kroost erin.
U denkt dit is Hindernis 2, maar die moet nog komen, en ik ben nog niet eens bij de supermarkt.
Een vent met 3 gouden tanden kijkt me uitnodigend aan met de intentie om met me te gaan dansen. Dansen is mijn synoniem voor knokken. Ik geef hem een blik dat hij moet gaan roeien.
Hoe hij dat interpreteert is niet mijn zaak meer, ik loop door. Hindernis 2.
Bij de supermarkt aangekomen staan wat Mercatorplein schoffies de horizon te vervuilen met wat sissende gebaren naar Whoolrich-meiden, om maar niet te spreken over het verhinderen van de doorgang. Hindernis 3.
Eenmaal binnengekomen (binnengekomen één woord) zie ik de kwaliteit van de producten. Ik oordeel deze als zijnde vertrouwd, de indeling zelf van de winkel lijkt me niet logisch, maar dat ligt natuurlijk aan mij.
De volgende hindernis overkomt je al snel; vrouwen die hardop telefoneren, en daarmee hun privéleven blootstellen aan het winkelend publiek. Deze krijgen ze van mij cadeau, want het is alles beter dan de toeristen bij de supermarkt op de Dam.
Boodschappen; akkoord. Hindernissen; te veel. Prijs; boeiend.
Totdat ik op een dag met een kater op mijn brakke fiets rond rijdt met een vraagteken boven mijn hoofd. Ik ontdek tot mijn grote verbazing dat er een Aldi is gesitueerd vlak achter mijn huis.
Het gevoel van winnen kan ik het niet noemen, ik heb immers een grimmig beeld van de Aldi.
The next day. Deze dappere strijder heeft zijn schouders onder het probleem gezet en vertrekt in alle goede moed richting de Aldi. Buurvrouwen strooien bloemen op straat en heuse violenpartijen bemoedigen mij te beginnen aan deze cruciale veldtocht.
Auto’s rijden toeterend langs en 2 witte duiven worden vrijgelaten; ik ben er klaar voor.
Bij de Aldi aangekomen zie ik hockeyjeugd van het Barlaeus, waarvoor +1.
Ik hoef niet weg te springen voor tramchauffeurs met bloeddoorlopen ogen: Winnen! Het is een stuk minder ver lopen, dit gaat goed! En het is ook nog eens goedkoper! Ik betrap mezelf op een huppel en een fluitriedel.
De muffe smog van armoede en stoffigheid beslaat mijn longen bij binnenkomst. Nu rook ik geen Caballero zonder filter, maar het is toch driemaal proesten alvorens je bij de producten staat.
Ik speur af naar een mandje, om te concluderen dat er louter wagentjes zijn, dus 50 cent.
Natuurlijk heb ik enkel briefgeld, maar aan de kop van de kassajuf te zien gaat wisselen ‘m niet worden. Ik heb haar weleens gezien bij ‘Knoop in je zakdoek’.
Van brakheid wankel ik door de poortjes en laat het allemaal over me heen komen.
Eerst kijk ik kritisch rond bij de producten. Maar innen luttele seconden sta ik stil, sla het gordijn voor mijn ogen weg en nu pas vallen mijn ogen op de aanwezige mensen hier:
Grauwe, uitgezakte schouders, gehuld in C&A kostuum daterend uit de vorige eeuw, gecombineerd met instaps(ch)andalen en alle prik verloren om zichzelf enigszins te fatsoeneren. Om het af te maken een uitstraling zo lusteloos, zo verkreukeld van ellende, dat aanspreken voor een gesprek simpelweg genegeerd zal worden.
De uiteindelijke score betreft 1 brood, 1 pak zuiveldrank, 1 rol koekjes. Bij de kassa aangekomen ben ik geforceerd om te luisteren naar de nieuwe heup van de vrouw voor me. Deze is duidelijk bevriend met de kassajuf, want ze hebben het naar hun zin.
Omdat deze ervaring voor mij nieuw is, besluit ik net zo lang te wachten totdat ze zelf ophouden.
(note: Normaal begin ik al te blazen als het scannen te lang duurt)
Zo gaat minstens een halve minuut verder voordat er aanstalten gemaakt wordt om af te rekenen.
Zo’n Costa Del Sol-type met verse rimpels uit Benidorm, eentje met fotolijstje van Jan Smit in de woonkamer, goudkleurig servies en vergeelde gordijnen door de shag.
Eenmaal afgerekend evalueer ik op mijn weg naar buiten beide supermarkten.
De producten zijn ruk, vermoed ik, maar toch zullen er best prima spullen tussen zitten.
Immers, wat kan er fout gaan?
Mijn tong is inmiddels zo droog als een krant en de open gierput die mijn keel moest zijn heeft snel behoefte aan een koud zuiveltje.
Dorstig grijp ik het pak zuiveldrank uit de tas en trek het lipje er van af. Zo gulzig als een baby aan zijn moeder, zo gretig als een ontsnapte krijgsgevangene uit Siberië, zet ik het pak aan mijn mond en lurk enkele slokken.
Je hebt hindernissen en je hebt problemen. Hindernissen zijn vervelend en moet je soms accepteren.
Problemen ga je uit de weg, hier kan het namelijk echt grimmig worden;
Ik proef zure, flinterdunne melkachtige substanties met kleine knikkers erin.
Jankend van ellende maak ik buitenaardse geluiden, terwijl ik mezelf met moeite opkrabbel. Ik veeg mijn smoel af met de mouw van mijn jas en probeer alles weer op een rij te krijgen. Wat de fuck gebeurde hier nou net?
Ik kijk naar de grond en zie een rozig-witte substantie op de grond liggen met groene bolletjes ertussen. Vervolgens grijp ik het pak drank en kijk naar de einddatum. Ik concludeer dat het een maand te laat is. Probleem 1.
Ik smijt het pak tegen de muur, vloek en trap tegen een kiezel aan.
Het brood en de koekjes gooi ik weg en loop met kordate pas naar het Americain;
‘Ceasar Salad en een verse jus, maat, en in rapper tempo dan je gewend bent’
Vanuit mijn luie stoel met een cappuccino evalueer ik de hindernissen en betrap mezelf op een wel heel eigenaardige conclusie.
De volgende keer richting de Overtoom groet ik al mijn hindernissen met een glimlach en een schouderklop, zelfs het straattuig wat is komen aanwaaien; “Geen probleem, jullie zijn het allemaal waard!”
Alexander
Door Gastcolumnist 18-11-2011, 15:08
ff heeeeeeeeeeeeeeeul veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeul rapper dan ie gewend is heur!!!
Correspondeer jij, Alex Ander Wester Veld, met Dion Graus? Dat moet wel…. Of het is je vader!
Nee, Dion(a) Graus is zijn moeder…
Iets klopt er niet. Als de Lidl in je achtertuin ligt (Helmersbuurt) kom je niet langs het Leidseplein om naar de AH aan de Overtoom te gaan.
Heel snel stoppen met deze dude!!
Het bewijs dat niet iedere hansworst (ja 1 woord) een column kan schrijven.
Geniaal!
Spelfouten, kut-opmaak. Dat ten eerste.
Ten tweede, grappige stijl, alleen geen enkele inhoud.
Mwah dus.
Ik gebruik even uw reactie, meneer Andie Arbeit, om de mijne te schrijven daar ik geen fecesboek heb!
Dit is geen column meer, maar bijkans “De Standaard voor Oeverloos Gezemel”.
Ga borden wassen in de spoelkeuken (jaja, 1-woord), ontstop afvoerputjes en laat het schrijven over aan mensen die dat kunnen! Als dat allemaal te min is voor, doe dan wat aan kringspieroefeningen (weer 1-woord), het is immer 6 voor 1.
Scheer je ballen!
Kudt … doordat ik ongesteld ben geworden van je ‘column’ heb ik inderhaast zelf taalfouten in mijn reactie ongecorrigeerd achtergelaten! Maar goed, ik constateer dat zelf nog, Eikel!
Spelfouten, kut-opmaak. Dat ten eerste.
Ten tweede, grappige stijl, alleen compleet geen inhoud.
Mwah dus.
Student? Haha, je doet HBO, pannenkoek. Doei! [edit: Even je spelfout verbeterd: Pannenkoek]
Pannenkoek.
Inderdaad zet dat arrogante universiteitsflikkertje maar even op zijn plek.
Kan iemand hem dat toetsenbord afnemen?!
Smile! Je staat op GeenStijl! Afgezeken en wel. Lutser!
Orale diarree.
Advies: neem snel een soeplepel Diacure. Want dat scheelt een hoop (onzinnige onzinnen in dit geval). U is geen columnist en u zult dat ook nooit worden, Alexander Westerveld.
fffff facebookje bekijken. Aaaah, uit Naarden! Dat verklaart een hoop! Meneer is niet zo aan paupers gewend.
Overtoom is met een hoofdletter….4e alinea, 1e zin.
Hogeschool != (is ongelijk aan, voor de gamma’s onder ons) studeren. Dat is gewoon school. Gaarne (één woord) studie dus vervangen door school. Bedankt. En oja, geen colums meer schrijven, dit is diep droevig!
Wat is dit ontzettend slecht en hoe erg kan je voor lul staan op GeenStijl… vanavond nog enkeltje Thais eilandje kopen en minstens 15 jaar wegblijven..lutser
Mooi wat een POEP (één woord poep)!
M’n nichtje van één schrijft nog beter en zal beter worden gelezen omdat het geen arrogante relnicht is die naast d’r schoenen loopt.
Ga maar lekker weer aan je moeders tieten zuigen, dahaaag (één woord dahaaag).
Jezus… Talentloos en arrogant is super trending tegenwoordig.
Maak die hotelschool af, en ga ergens in de keuken werken, Alex.
goede inleiding voor een boek over een gast met een enorm superieuriteitsgevoel
Smile je staat op ……… GeenStijl (één woord¿).
Yo, Alexander!
Niet meer proberen: schrijven is overduidelijk niet aan jou besteed. Ik ben wel benieuwd naar je cijfers voor het vak Nederlands tot nu toe tijdens je schoolloopbaan (1 woord).
Adsense? Kun je een misschien een goud gele rakker kopen kopen over een maand of vijf! Slecht kroegidee deze blog! Slappe hap man!
Wat ben jij een ongelofelijke sukkel. Een vooringenomen wannabe ‘kijk mij eens in m’n pak’-hbo-studentje.
Je kan niet schrijven en je hebt geen idee hoe de wereld in elkaar zit, broer!
Na 4 alineas gestopt met lezen en ik stel voor dat de schrijver ook gewoon stopt met schrijven, dit is echt slecht
Ik zou een nieuwe naam nemen, en een nieuw gezicht… Hahaha…
Tja. Smile op GS zou je bijna zeggen. Maar, kijk maar niet. Beter voor je nachtrust en toekomstperspectief, if any…
Ze zoeken nog een glazenhaler/afwasser bij de Bubbels! Pak je kans Alex!
Het is heel erg maar niemand heeft het gemerkt. Zelfs de zogenaamd ‘hoog opgeleide’ schrijvers bij Geenstijl maken dezelfde fout; als zijnde mag NIET. Klaar. Finito. Nooit meer doen.
http://taaladvies.net/taal/advies/vraag/1426/
Dus volgende keer in plaats van waardeloze stukjes schrijven gewoon lekker een avondje de Nederlandse taal doorspitten.
De rest van de column is ook belabberd qua taalgebruik maar het verbaasde mij dat ‘als zijnde’ diverse keren op GS wordt gebruikt bij een weerwoord op deze column. Ronduit amateuristisch.
[weggejorist
]
Alex, leuk geprobeerd.
Als je stukjes gaat schrijven én je bent expliciet taalpuristisch arrogant (één woord), regel dan je eigen spelling eerst goed. Goed om te lezen dat je op een hotelschool zit, hoef ik me geen zorgen te maken dat u, laaggeletterde, werkelijk iets zal proberen toe te voegen aan onze maatschappij.
Ik zal de twee tenenkrommers die mij snel opvielen even noemen, dat bespaart u zoektochten. Er kunnen natuurlijk meer fouten in zitten, vergeef me dat ik het stuk niet nogmaals ga lezen.
1) “Mercatorplein schoffies” behoeft geen spatie, het is zelfs verboden! Het Mercatorplein is misschien een eigennaam, maar de schoffies die er rondhangen zijn mercatorpleinschoffies. Dan schrijven we de hoofdletter dus niet. Een vreemde fout voor iemand die een poging tot correctheid onderneemt door bij een ander woord te vermelden dat het één woord is, of was het een woordgrapje dat ik over het hoofd heb gezien? Zou goed kunnen, want de andere fopjes zijn me ook volledig ontgaan.
2) “Totdat ik op een dag met een kater op mijn brakke fiets rond rijdt”. Dit meen je toch niet echt? Van de laatste twee woorden uit de quote trekken mijn tenen krom in mijn sloffen! Hint: Spatie én persoonsvorm.
Tip van mij, en vermoedelijk van alle lezers van dit stukje stront: Stop met het openbaren van dit soort gedrochten, ga terug naar de brugklas voor je persoonsvormen, ga je eens verdiepen in samengestelde woorden, maar blijf bovenal lekker op je hotelschool kwartjes tellen, bedden opmaken en omgangsvormen met lastige klanten trainen.
Gegroet
Hear hear!
Hulde voor deze man.
Nuff said, alex kan na afronden van zijn hotelschool hobby opleiding rustig zijn gang gaan in een 4derangsafpeeshotel in A’dam,
1 woord, of niet?
Weet ik veel, maar ik probeer ook geen ballerige collums te schrijven.
Hier de overtreffende trap van de twittergeneratie. Dank je voor het delen van deze tot kunst verheven hersenscheten. Dank je voor de misplaatste arrogantie die schuilt achter de gedachte dat jouw ‘werk’ andermans tijd waard is.
Denk je nu echt dat wij met z’n allen knikken in begrip omdat jij niet in staat ben een houdbaarheidsdatum te controleren voordat je vloeistoffen je mond in gooit? Darwinisme 101…
Enige tip die ik kan meegeven is: Als je niets te zeggen hebt, zeg dan ook niks.
Beste Alexander,
Dit kan écht niet. Ik snap dat het lastig leven is met een narcistische persoonlijkheidsstoornis en ik snap dat mensen als jij het verschil tussen ‘ambitieus’ en ‘pretentieuze kankerlijer’ niet begrijpen. Ook snap ik dat je denkt dat alle aandacht stiekem betekent dat je heel getalenteerd bent, maar alsjeblieft. S C H R I J F N O O IT M E E R E E N C O L U M N, want anders weet ik je te vinden. Broodmongool.
Zeer slecht, Alexander. We zijn jou liever kwijt dan rijk in Amsterdam.
Tip 1: Beperk je tot het schrijven van drankrekeningen;
Tip 2: Zie 1
Vent, kort samengevat: nee, nee en nog eens nee,
Je bent 25 en je zit (nog steeds) op een HBO. Doe niet zo tof.
Meer in detail:
- Jouw verhaal is een slap aggregaat van clichés die een student na de introductieweek al kan verzinnen.
Het onderwerp is zo ongelooflijk oninteressant dat ik mij afvraag of al dit makkelijke geblaat niet gewoon een manier is om te maskeren dat je zelf niet veel meer dan een wannabe-studentikoos cliché bent.
- Je interpuncties en pogingen tot correct taalgebruik slaan in als een lul op een drumstel en je humor is in de verste verte niet te appreciëren. Blijf op een niveau dat je aankunt.
- Als je hoog van de toren blaa(s)t moet je ook verdomd goed zijn om niet van even hoog op je bek te vallen.
Je stuk naar Geenstijl sturen toont aan dat je een ernstig gestoord zelfbeeld hebt als het om je schrijftalent gaat.
Wellicht dat je je te veel omringt c.q. laat ophitsen door mensen van het matige literaire peil dat je van die horeca-beroepsopleiding waar je op zit kunt verwachten.
Ergo: blijf alsjeblieft bij je leest of houd tenminste je smoel tot je een beetje hebt leren schrijven.
Moge dit een les voor je zijn en opdat je de eer aan jezelf houdt voor je de risée van studerend Nederland wordt.
Denk aan de Majesteit uit Maastricht met haar geblèr, die zich bij jou om de hoek zichzelf in het openbaar in beschonken toestand voor heel studerend Nederland voor lul heeft gezet. Bedenk je dat jij nu ook met naam en toenaam deze racistische onzin hebt lopen uitkermen -nuchter, nota bene- en vergeet bovenal niet:
Het internet vergeet nooit. Dit kan je nog lang achtervolgen.
Ik gooi me afval altijd in de afvalbak
Dit is echt slecht geloof mij..als ik zeg dat het slecht is dan is het slecht. Ik woon nu een paar jaar in Nederland en ik heb nog nooit zoiets slechts gezien. Zelfs niet toen Yusef uit Eritrea zijn verslag aan de klas liet zien. En die woonde hier net 2 jaar.
Je hebt zelfkastijding een nieuwe definitie gegeven. Bravo.
FAAL (één woord: faal)
Wat een overdreven negatieve reacties hierboven. Zeker allemaal dat GS stukje gelezen. Bij mij kon er in elk geval wel een glimlach vanaf. Waarschijnlijk doordat ik zelf ook bij het Leidseplein woon. En dus erger ik me ook rot aan alle shabby restaurants en kuttoeristen, ja GS ondanks dat ik wist dat dit me te wachten stond. En ik heb ook getwijfeld over die Aldi, maar het nooit gedurfd…zal ik ook zeker niet doen dankzij jouw stukje. Beetje overmoedig om je schrijfsel naar GS te sturen. Maar ach je bent toch een mooie sjaars.
Maria, de man is 25.
Er is een leeftijd waarop je een zeker inschattingsvermogen dient te hebben.
Sjaars? laat dat Sj maar achterwege met 25 jaar. Gewoon geen zelfreflectie, nog inschattingsvermogen en natuurlijk domme lul dat je niet de datum op je melk controleert. Wel pauperig om eerst voor melk brood en koekjes te gaan en vervolgens toch te gaan lunchen bij het Americain….
Geez, wat een arrogantie man, doe is normaal.
Geez, wat een arrogantie, doe es normaal man!
Helaas Alexander Westerveld. Jezelf Maria noemen is nogal ongeloofwaardig (één woord: ongeloofwaardig).
Maar gelukkig noemt Alexander zichzelf ook niet Maria. Vind je het zo idioot dat er 1 ietwat positievere reactie komt van een studente die toevallig ook bij het Leidseplein woont en ook een afkeer heeft van Spaanse toeristen, schorem en paupers?
Je hebt al dezelfde arrogantie als Alex. Afgeven op toeristen en paupers. Maar zeker wel op feestjes rondbazuinen dat je bij het Leidseplein woont. Dan kun je toch beter een flatje in de Pijp nemen.
Nee Maria, maar het is wel opvallend dat jij net zo’n belabberde zinsconstructie hebt, al net zo tenenkrommende (één woord: tenenkrommende) grammaticale fouten maakt en net zo’n beperkte visie hebt als die HBO-scholier.
Alex lijkt zelf een beheurlijke pauper te zijn, amice.
Alsjeblieft : zie deze negatieve aandacht NIET als aanmoediging om verder te gaan met het vol kotsen van het internet of welk medium dan ook.
Lekker terug naar je moedertje in Naarden. Daaaaag lutsertje. Tot nooit weer ziens .
Teeeeering. Deze column past echt thuis in het rijtje 9/11, WOII en verzin maar: 1 voor 1 verschrikkelijk.
Beste Alexander,
euthanasie.uwpagina.nl
mvg
Theo
Hè, Alexander. Gratis en voor niks een tip van mij: ga eens op een ‘hoe-moet-ik-leesbaar-schrijven’ cursusje. Deze woordenkots is me iets te drabbig om doorheen te waden. Deze column leest alsof er een drukkerij is ontploft en de druklettertjes in totaal willekeurige volgorde op mijn beeldscherm (één woord) zijn komen te liggen.
Note: u zuigt. Teer nou maar fijn verder op je vaderrrs zakcentjes, en wordt geen schrijver. Dat is niet aan je besteed.
Hogere Hotelschool, da’s geen studie en zelfs geen school. Da’s gewoon een cursus.
Voor iedereen weer gaat lopen claimen dat ze Wim Heitinga zijn: bullshit. Ik ben de enige echte Wim Heitinga, relatiecode 152349 bekend bij de redactie.
En Alex, ik zou je voorzichtig willen aanraden een ander beroep te kiezen knul. Ik kan het weten.
Ja kijk, nu is het hek van de dam natuurlijk. Opbokken!
go hang yourself
Volgende keer een column schrijven als het katertje ook verdwenen is?
Een gratis advies van je vader: maak je school af en laat je verbannen naar een resort ergens aan de Afrikaanse kust en breng daar je dagen door achter een hotelbalie. En waag het nog eens een toetsenbord aan te raken.
PS. Je hoeft ook niet meer thuis te komen. Ik schaam me kapot.
Het is niet grappig, het is niet provocerend, het is niet confronterend, het is niet elitair.
Om in de analogie van je tragische schrijfsel te blijven: de white trash onder de gastcolumnisten, capuchontuig met een toetsenbord.
niet meer doen, Is erg slecht.
Voor de laatste keer: HBO’ers zijn géén studenten, maar scholieren. Wel mucho kudos voor de afbeelding een AH Xone 92.
Wat kut zeg
Alexander, echt… gozer…. Jij bent echt de meest kansloze faalhaas ooit. Je bent met afstand de meest onwaarschijnlijke combinatie van iemand die A) niet kan schrijven, en B) volkomen wereldvreemd is. Daarnaast ben je ook nog eens zó zelfingenomen dat het bijna pijn doet… Serieus, wie ben je? En wat heb je gepresteerd dat je zo onder de indruk bent van je eigen, nietszeggende ondernemingen bent? Het is echt tenenkrommend dat je zelfs een mailtje naar GS stuurt om je zelfgebakken brevet van onvermogen onder de aandacht te brengen. Je vraagt erom man…
Je vader en ik zijn er helemaal klaar mee, we zijn uit Naarden gevlucht en zitten nu in een hotel in Parijs. Je ouderlijke woning is nu een touristische trekpleister geworden. Xje van mij en een kogel van je vader.
Je bent dus inderdaad net zo’n arrogante flapdrol als je kop al suggereert. Schrijven kan je trouwens ook niet.
Ik irriteer me, en ben chagrijnig geworden na dit te hebben gelezen.. Ja echt..
gatverdamme kudt lullo
Aan jouw schrijfstijl te zien ben jij ook geen student.
Dit noem ik nou met recht een knudde column van de eerste orde. Op weg naar Overtoom voert zelfverheerlijking de boventoon. Duidelijk een boerenkakkertje dat een vreemde eend in de bijt is in een stad als Amsterdam.
Daarbij probeert hij ook de geenstijl-retoriek te bezigen, wat ik bestempel als een mislukte poging. Om even een voorbeeldje te geven door middel van een citaat:
”Op de overtoom aangekomen word ik half aangereden door wat capuchontuig dat rond rijdt op een brommer die niet van hun is.”
Dit is gewoon uit de lucht gegrepen om in de buurt te komen van een columnist van geenstijl. Ik zou zeggen, 1 keer nooit meer. Vieze zemmel dat je bent, sir t kowed a kakkertje!
Beste Alexander Westerveld,
Ik hoop dat je je ervan bewust bent dat vanaf vandaag dit genante schrijfsel het eerste is wat mensen tegenkomen op het moment dat ze jouw naam googlen. Alle succes gewenst met toekomstige sollicitaties, want dat zal je nodig hebben. Maar eens een bewijs dat sommige mensen tegen zichzelf beschermd moeten worden op internet, al zou je verwachten dat iemand van 25 hier wel mee om zou kunnen gaan. En nog het gore lef hebben om het naar GeenStijl te sturen, ben je masochist of zo?
Ik lig helemaal krom van al deze reacties! Dank je Alex, je teksten brengen in ieder geval wat teweeg!
Ik heb me hele leven nog nooit zo’n droevig stuk tekst gelezen. Sukkeltje uit Naarden komt naar de grote stad om HaBeOoo te volgen en meneer denkt dat hij de hele wereld aankan. Zero levenservaring, arrogant en vooral een klootzak. Wat ga jij op je bek als je klaar bent met je school.
Groet van Herman (broer van Wim)
Zucht … wat een droefenis. Zowel het stuk als je persoon. Ik leef me je mee lutser … (not)
Huilen met de pet op hoor. Wel blij dat je naast al je medestudenten, die al jaren wisten hoe bizar weinig jij kan, ook de rest van Nederland mee laat genieten van jouw onkunde.
Bedankt lang******dier (1 woord).
Lieve Alex,
Ik vind het wel een leuk stukje hoor! kom je dit weekend naar huis, dan zal ik je was doen.
En je weet het hé, de tiet staat altijd voor je klaar.
Liefs MAMA
Tsja, ik snap het wel. Je schrijft wat, je vrienden zeggen allemaal dat het geweldig is, en je gaat er zelf in geloven.
Net eerste aflevering van Idols in een seizoen.
Deze ochtend ga je wakker worden, en je checked je mail voor een antwoord van Geenstijl, en om de reacties onder je pas gepubliceerde column te bekijken. Manmoedig lees je ze allemaal om ook een positieve te vinden.
Ergens voel ik nog wel compassie, ik hoop dat je je er niet teveel van aantrekt
SUKKEL.
Vooraleer ik van wal steek over het “niveau” van de letterorganisator van bovenstaande column, maak ik gebruik van de gelegenheid om de namaak-Wim Heitinga’s erop te wijzen dat het strafbaar is om uzelf uit te geven als Wim Heitinga, terwijl u het, in tegenstelling tot mijzelf, niet bent. Aan hen allen: KAP DAARMEE!. Een tip die overigens ook geldt voor Alexander Westerveld. Sexie Lexie: je kan het niet. Ga wat anders doen. Bejaarden wassen, spoorrails schoonvegen, kinderen helpen met oversteken, maakt niet uit wat, maar NIET schrijven. Je schrijft saai.
Zo. Dat is eruit. Iemand nog feedback nodig?
dit is niet mijn column vriend
Jongens, wat een negatieviteit weer. Typisch geenstijl niveau weer. Wat is er mis met HBO hotelschool? Ik vind het een prima stuk tekst, chapau!
Hindernissen die men winkelen noemt
Dit komt binnen als een homo tijdens een SGP-vergadering. Net niet. Titel bouwt geen spanning op. Titel is niet grappig. Titel roept niet op tot verder lezen. Titel roept überhaupt niets op. Behalve ergernis over de onleesbaarheid van de titel, dan.
We schrijven een gebruikelijke, maar minstens zo belangrijke activiteit die men boodschappen doen noemt.
Is dit een zin? Iemand? Voldoet dit aan de eisen die gesteld worden aan zinnen? Is er ergens vergelijkbare woordendiarree gevonden die wel als zijnde zin werd aangemerkt? Een hond die een bak lettervermicelli opvreet kotst nog duidelijkere zinnen. Wij schrijven een gebruikelijke, maar minst zo belangrijke activiteit die men ‘stoppen met schrijven’ noemt, Alex. En dat al na je eerste zin.
Na mijn intrek op het Leidseplein, voelde ik me genoodzaakt boodschappen te doen bij de AH op de Overtoom. Laat ik deze activiteit even beschrijven;
Een wilde puntkomma doemt zomaar op, uit het niks. Waarom? Er is geen reden voor het bestaan van een puntkomma daar, op die plek. Tenzij die puntkomma staat voor “de 25 woorden hiervoor zeggen net zoveel als een doofstomme goudvis in een isoleercel”, natuurlijk.
Ik baan mij een weg tussen Italiaans rugzakschorem over het Leidseplein. Na tig flyers verder die me vragen of ik onbeperkt spareribs wil vreten tussen white trash Britten, of mogelijk interesse heb in een pubcrawl. Wat denk je zelf, broer, val me niet lastig. Hindernis 1.
Je gaat op het Leidseplein wonen en stoort je vervolgens aan toeristen? Met de mate waarin jij vooruit kunt denken, raden we je af om op schaken te gaan.
Op de overtoom aangekomen word ik half aangereden door wat capuchontuig dat rond rijdt op een brommer die niet van hun is. Vervolgens passeer ik wat Oud-Zuid-bakfietsen met hun jankende kroost erin. U denkt dit is Hindernis 2, maar die moet nog komen, en ik ben nog niet eens bij de supermarkt. Een creool met 3 gouden tanden kijkt me uitnodigend aan met de intentie om met me te gaan dansen.
Alsof we naar een kettingbotsing in dichte mist op de Duitse Autobahn zitten te kijken. Maar dan met woorden.
Dansen is mijn synoniem voor knokken. Ik geef hem een blik dat hij moet gaan roeien. Hoe hij dat interpreteert is niet mijn zaak meer, ik loop door. Hindernis 2.
Een neger aankijken met een blik dat hij moet gaan roeien. Punt één: stuur even een foto voor hoe die blik er precies uitziet. Wij staan hier op kantoor al een kwartier te proberen, maar we komen er niet uit. Punt twee: racist.
Bij de supermarkt aangekomen staan wat Mercatorplein schoffies de horizon te vervuilen met wat sissende gebaren naar Whoolrich-meiden, om maar niet te spreken over het verhinderen van de doorgang. Hindernis 3.
Sissende gebaren, al net zo makkelijk na te doen als die roeiblik van daarnet. Verder: spastisch spatiegebruik +1.
Eenmaal binnengekomen (binnengekomen één woord) zie ik de kwaliteit van de producten.
In één oogopslag (oogopslag één woord) alle producten plus de kwaliteit daarvan zien (zien één woord)? De fysieke onmogelijkheden die in deze column voorkomen (voorkomen één woord) nemen nu mythische proporties (mythische proporties twee woorden) aan.
Ik oordeel deze als zijnde vertrouwd, de indeling zelf van de winkel lijkt me niet logisch, maar dat ligt natuurlijk aan mij. De volgende hindernis overkomt je al snel; vrouwen die hardop telefoneren, en daarmee hun privéleven blootstellen aan het winkelend publiek. Deze krijgen ze van mij cadeau, want het is alles beter dan de toeristen bij de supermarkt op de Dam.
Alex, als je ooit een TomTom voor logische zins- en alineaopbouw vindt, ergens, aanschaffen die hap. Want je bent hier echt compleet verdwaald. En na het woordje ‘als’ je lezers ook.
Boodschappen; akkoord. Hindernissen; te veel. Prijs; boeiend.
Puntkomma’s; vooruit. Logica; geen last van. Humor; non-existent.
Totdat ik op een dag met een kater op mijn brakke fiets rond rijdt met een vraagteken boven mijn hoofd. Ik ontdek tot mijn grote verbazing dat er een Aldi is gesitueerd vlak achter mijn huis. Het gevoel van winnen kan ik het niet noemen, ik heb immers een grimmig beeld van de Aldi. The next day. Deze dappere strijder heeft zijn schouders onder het probleem gezet en vertrekt in alle goede moed richting de Aldi. Buurvrouwen strooien bloemen op straat en heuse violenpartijen bemoedigen mij te beginnen aan deze cruciale veldtocht. Auto’s rijden toeterend langs en 2 witte duiven worden vrijgelaten; ik ben er klaar voor.
Wat? Ho, stop. We waren toch ‘aan het schrijven betreffende de AH op de Overtoom’? Wat is dit? Aldi? Zomaar? Wij zijn sissende gebaren aan het maken naar deze plotselinge gedachtensprong. Ga roeien, vent.
Bij de Aldi aangekomen zie ik hockeyjeugd van het Barlaeus, waarvoor +1. Ik hoef niet weg te springen voor tramchauffeurs met bloeddoorlopen ogen: Winnen! Het is een stuk minder ver lopen, dit gaat goed! En het is ook nog eens goedkoper! Ik betrap mezelf op een huppel en een fluitriedel.
Wij hebben wel eens Oud-Chinese teksten door Google Translate getrokken die beter leesbaar waren dan dit. Waarvoor -1.
De muffe smog van armoede en stoffigheid beslaat mijn longen bij binnenkomst. Nu rook ik geen Caballero zonder filter, maar het is toch driemaal proesten alvorens je bij de producten staat.
Gefeliciteerd! Het is je gelukt, Alex! Tenminste, als je doel was over te komen als arrogante bokkenlul die qua schrijverstalent net onder het niveau zit van een vijfjarige dyslectische autist met een inktallergie.
Ik speur af naar een mandje, om te concluderen dat er louter wagentjes zijn, dus 50 cent. Natuurlijk heb ik enkel briefgeld, maar aan de kop van de kassajuf te zien gaat wisselen ‘m niet worden. Ik heb haar weleens gezien bij ‘Knoop in je zakdoek’. Van brakheid wankel ik door de poortjes en laat het allemaal over me heen komen. Eerst kijk ik kritisch rond bij de producten. Maar innen luttele seconden sta ik stil, sla het gordijn voor mijn ogen weg en nu pas vallen mijn ogen op de aanwezige mensen hier: grauwe, uitgezakte schouders, gehuld in C&A kostuum daterend uit de vorige eeuw, gecombineerd met instaps(ch)andalen en alle prik verloren om zichzelf enigszins te fatsoeneren. Om het af te maken een uitstraling zo lusteloos, zo verkreukeld van ellende, dat aanspreken voor een gesprek simpelweg genegeerd zal worden.
Het doet pijn om een woord als ‘louter’ daar te zien staan. Sommige mensen zou het verboden moeten worden bepaalde woorden te hanteren. Definitievervuiling. Nu zijn we overigens inmiddels al wel tot de conclusie gekomen dat Alexander zo ver mogelijk bij een toetsenbord vandaan gehouden dient te worden. Dit soort teksten verdienen een eigen Mars der Beschaving.
De uiteindelijke score betreft 1 brood, 1 pak zuiveldrank, 1 rol koekjes. Bij de kassa aangekomen ben ik geforceerd om te luisteren naar de nieuwe heup van de vrouw voor me. Deze is duidelijk bevriend met de kassajuf, want ze hebben het naar hun zin. Omdat deze ervaring voor mij nieuw is, besluit ik net zo lang te wachten totdat ze zelf ophouden. (note: Normaal begin ik al te blazen als het scannen te lang duurt) Zo gaat minstens een halve minuut verder voordat er aanstalten gemaakt wordt om af te rekenen. Zo’n Costa Del Sol-type met verse rimpels uit Benidorm, eentje met fotolijstje van Jan Smit in de woonkamer, goudkleurig servies en vergeelde gordijnen door de shag.
Blikken die ‘ga roeien’ zeggen. Sissende gebaren. Alziende ogen. En nu dus ook pratende heupen. Tevens: what’s up met de term ‘note’? Zijn Nederlandse woorden te Costa Del Sol voor jou?
Eenmaal afgerekend evalueer ik op mijn weg naar buiten beide supermarkten. De producten zijn ruk, vermoed ik, maar toch zullen er best prima spullen tussen zitten. Immers, wat kan er fout gaan?
Wat er fout kan gaan, is dat jij er een column over gaat schrijven.
Mijn tong is inmiddels zo droog als een krant en de open gierput die mijn keel moest zijn heeft snel behoefte aan een koud zuiveltje. Dorstig grijp ik het pak zuiveldrank uit de tas en trek het lipje er van af. Zo gulzig als een baby aan zijn moeder, zo gretig als een ontsnapte krijgsgevangene uit Siberië, zet ik het pak aan mijn mond en lurk enkele slokken.
Dit. Nachtmerriemateriaal. Cannot unsee. Alex is er in geslaagd een combinatie van woorden te vinden die de gemiddelde taalliefhebber depressief van een flat doet springen. Al dan niet dorstig.
Je hebt hindernissen en je hebt problemen. Hindernissen zijn vervelend en moet je soms accepteren. Problemen ga je uit de weg, hier kan het namelijk echt grimmig worden;
Wij zijn een schattige puppie slopen en vernielen. Puur om deze twee zinnen.
Ik proef zure, flinterdunne melkachtige substanties met kleine knikkers erin. Jankend van ellende maak ik buitenaardse geluiden, terwijl ik mezelf met moeite opkrabbel. Ik veeg mijn smoel af met de mouw van mijn jas en probeer alles weer op een rij te krijgen. Wat de fuck gebeurde hier nou net? Ik kijk naar de grond en zie een rozig-witte substantie op de grond liggen met groene bolletjes ertussen. Vervolgens grijp ik het pak drank en kijk naar de einddatum. Ik concludeer dat het een maand te laat is. Probleem 1.
Vraagje: is probleem 1 tevens hindernis 4? Nog een vraag: aangezien jij blijkbaar alwetend als een gepromoveerde voedselprofessor de kwaliteit van de producten in supermarkten in één oogopslag kritisch analyseert, waarom kocht je dan überhaupt een overjarig pak melk? We hadden al geen hoge pet op van de logica in deze column, maar die mag in het kader van humor best een keer opgeofferd worden. Maar jouw humor ziet er voor ons uit als een rozig-witte substantie met groene bolletjes ertussen.
Ik smijt het pak tegen de muur, vloek en trap tegen een kiezel aan. Het brood en de koekjes gooi ik weg en loop met kordate pas naar het Americain; ‘Ceasar Salad en een verse jus, maat, en in rapper tempo dan je gewend bent’
Racistisch. Arrogant. Nu dus ook vandaal en overlastpleger. Deze column leest als een strafblad. Wat Alex overigens ook verdient voor deze woordenkots.
Vanuit mijn luie stoel met een cappuccino evalueer ik de hindernissen en betrap mezelf op een wel heel eigenaardige conclusie. De volgende keer richting de Overtoom groet ik al mijn hindernissen met een glimlach en een schouderklop, zelfs het straattuig wat is komen aanwaaien; “Geen probleem, jullie zijn het allemaal waard!”
Mercatorschoffies een schouderklop geven en iets mompelen wat klinkt als ‘wat is je probleem’, wij hopen van harte dat Alex zijn eigen aanbevelingen opvolgt.
Too long, didn’t read: winkel A is kudt, winkel B is kudter, dus ga ik voortaan naar winkel A. Maar ik kan dat met geen mogelijkheid grappig, gevat of leesbaar omschrijven zonder over te komen als een poeparrogante kwakbal die net komt kijken in de grote stad.
Niet slecht maar wel een beetje over de top.
Ach gut, hotelschool ?
Nou daar gaan je referenties met je “gastvriendelijkheid” ….. rascistische patsert !
Don’t give up your day job
Natuurlijk moeten de azijnpissers (1 woord) van GeenStijl weer zaniken, omdat ze je arrogant vinden vanwege het feit dat je ze hebt aangeschreven (wat ze zelf niet durven, de angsthazen!). Dat interesseert jou natuurlijk niet, en wij ook niet. Want ik ben toch blij dit gelezen te hebben, je nam me mee terug naar Amsterdam in je stukje. De taferelen en rituelen van het dagelijks leven en de mensen die op het Mercatorplein allemaal met elkaar over een hoop liggen is zeer amusant. En jij brengt dat dus naar voren op een uiterst ludieke wijze, waarvoor dank. Ik zou alleen nog willen lezen dat je een kalende man met rossige kruin en gek brilletje die zich Tom noemt uit de gayclub zag komen, om vervolgens naar het kantoor van de bekendste technology-blog van Nederland af te reizen. Dat is namelijk waar ik altijd op stuit daar in Amsterdam, die stiekeme homo’s van het Interwebs (dat is slang voor de webwereld, wereld van de webs, het internet, hoe je het ook noemt) die niet alleen in het park rondhangen. Al met denk ik dat je column waardig is om gelezen te worden, ook voor een groter publiek. Op google kun je blogs aanmaken met Joomla, gratis en voor niks. Om vervolgens een eigen publiek te trekken (reklame aanbieden=inkomsten). Als dat faalt kun je nog een poging wagen bij de NRC (want minder inkomsten).
U bent vriend van deze slagroomspuiterd.
Ja!!! je hebt helemaal gelijk. Deze column verdient het om door veel meer mensen gelezen te worden. De oneindigheid aan dingen die supergoed zijn aan deze column zijn niet in een column te vatten. De grapjes, de uit leg(twee woorden?), zijn ietwat ludieke taalgebruik…. WAUW
Azijnpissers zijn volkskrantlezers, u wilt ook jargon van geenstijl gebruiken terwijl u niet weet waar u over praat. Lutsert.
Dit is dan ook wel heel erg slecht. Dat word de rest van je leven slagroomspuiten.Meer kan je echt niet.
Ach.. leuk geprobeerd!
Weer zo’n arrogante kutbal. Mijn inziens pas jij in het volgende rijtje: mercatorschoffies, aldi-kassieres en arrogante-kutballen. Doortastend, brekend..? wtf dude.
Dan wil je op deze grauwe morgenje (nouja, de zon schijnt, maar dat past minder) je mail checken op een positief berichtje van geenstijl.nl, maar vind je alleen bagger. Nochtans had je na de slechte tentamens een oplossing: ik word kollomnitst!
Helaas wordt nu duidelijk dat een mooipratert nog altijd geen schrijver maakt. Maar troost je; waarom probeer je geen job bij de vuilophaling?
Wat hebben we gelachen..
Allejezus, wat is dit kut. Kut kut kut kut kut. Omhooggevallen proleet met je plakkerige VO5-porem. Leg dat toetsenbord neer, en nou nooit meer aanraken he. Ga de minibar maar even natellen, hotelschoolmongool (een woord).
Wim-code 1112P/444
Wim zegt: Kutstuk
Tip 1: Bekwaam je vooral verder in het streeploos (1 woord) afdrogen van het glasservies (1 woord);
Tip 2: Zoek daarna een baantje bij een uitbater van een friettent die niet van Google heeft gehoord;
Tip 3: Als tip 2 niet lukt, laat je dan in een privékliniek (Pa in Naarden betaalt wel) ombouwen tot bladblazer of wasdroger.
…..
Tel eventjes met mij mee: boven de stippeltjes: 52 woorden, 6 cijfers, 13 leestekens en 1 diakritisch teken.
Mijn tip 4:
Blijf ver van internet en hallicinogene zuiveldrankjes en zoek je toekomst in de suikerbietenteelt.
heb dat hele stuk gelezen, wat een zonde van mijn tijd.
dom kereltje met z’n boodschappen dilema, who gives a fuck.
Doe toch eens normaal man!
het is inderdaad erg slecht, maar wat ik nog het stuitendst vind is de arrogantie. Maar ik neem aan dat Alex na het lezen van het commentaar op zijn schrijfsel wel weer op aarde is nedergedaald. Althans, ik hoop het oprecht voor hem.
Wij als capuchonKlootzakjes hadden voorgenomen om bij ons volgend weerzien op het mercatorplein je een pak rammel te geven, maar bij nader inzien hebben we een schrijfwijzer ( Jan renkema) gestolen bij de Bruna en zullen we deze aan je overhandigen. Daar ben je op dit moment meer gebaat bij.
Overigens zou ik maar vast wennen aan de producten van de aldi, ik zie dat briljante brein van je niet echt een topfunctie bekleden, en een inkomen te verwerven zoals papa dat doet. Papa is waarschijnlijk wat slimmer, maar heeft een gepaard met een wat deftigere versie van je blonde costa del sol snol met weinig inhoud maar met heerlijke tieten. Enfin jij en deze column zijn daar het resultaat van.
Ik zou op je knieetjes bidden dat papa niet alle centen er door heen jaagt voordat hij de pijp uitgaat.
groet Mercatorschoffie ,
oh ja ebsoen jemesh wat betreft je vooroordelen.
Costa del Snol. Dat moet het Woord Van Het Jaar worden.
Tijd om de werelt kundig te maken (één woord) dat ik als zijnde je vader, niet je vader bent; en ik je moeder ook niet gek-end hebt.
Va-der Wes ter Veld
Wat een stelletje zeikerds hier zeg..
Allemaal een 10 voor taal en niets meer kunnen schrijven dan comments op andermans werk.
Deze gast waarschuwde aan het begin van zn colum dat het arrogant geschreven is.
Je gaat toch ook niet de Lullo’s kijken en dan zeggen “jezus wat een kakkers”
Jullie zijn azijnpissers, waarbij het glas azijn waarschijnlijk ook nog halfleeg is.
Verwachtingen van 110%!
Echt zeau fokking anoniem jullie.
Als je zelf over een beetje creativiteit beschikt, laat dan zien wat jij maakt zodat anderen daar ook ff op mogen commenten!
Marvin, ben jij ook anoniem? Of weet je de betekenis niet van het woord? Zo ja, stap dan even uit de anonimiteit! Ja?!
Zoooooow jij hebt jezelf in 1 klap onsterfelijk gemaakt.
Elke potentiele werkgever zal na jet googlen op je naam de here jezus danken dat hij dat gedaan heeft.
Stukken.
O ja, hbo is GEEN studie dat noemen we gewoon school
jij niet weten jij schrijft.
jij stom.
jij niet weten jij dom/arrogant bent.
jij, Alex, jij niet bekwaam, jij beter naar mij komen, ik jou les geven Nederlands.
Lieve Alex,
Doe mij – en mijn medemensen – een plezier. Schijf niet meer. Loop met een zak over je hoofd over het Leidse, en doe beleefd tegen je mede-mensen. Cassieres, Amsterdammers, tuig en obers van het Americain incluis.
Alsjeblieft
alleen het woord ‘commenten’ al…. Ik comment, jij comment, wij commenten? Ik commentte laatst nog op een column. Of zoiets?
En sorry dat ik de grap niet begreep.
Ik was inderdaad wat overmoedig, en hiervoor mijn excuus. De opmerkingen op mijn stuk zal ik zeker ter harte nemen, hoewel sommige enigszins overtrokken zijn. Ik ben bezig om mijn column te herschrijven en heb hier alvast een beginnetje gemaakt:
Boodschappen doen, een hindernisbaan
Pas geleden ben ik naar het Leidseplein verhuisd, en de dichtstbijzijnde supermarkt bleek de Albert Heijn op de Overtoom. Een impressie van mijn eerste winkelervaring daar:
Ik baan mij een weg door een groep Italiaanse rugzaktoeristen die als uitgehongerde duiven op het Leidseplein zijn neergestreken, en slalom om proppers die mij met vettige flyers proberen te verleiden om onbeperkt spareribs te eten, of deel te nemen aan een zweterige pubcrawl. Ik sla alle uitnodigingen, hoe aanlokkelijk ook, beleefd af.
Op de Overtoom word ik half aangereden door een scooter. De bestuurder draagt een capuchonjas en heeft mij overduidelijk niet gezien. Dat kan gebeuren. Vervolgens passeer ik een rij bakfietsen waarin blèrende kinderen hun lot bezingen, en halverwege bijval krijgen van een jankende hond die aan het fietsenrek is vastgebonden: zouden onze baasjes nog terugkomen? Een vent met 3 gouden tanden kijkt me uitnodigend aan. Hij wil met me paren. Of knokken. Maar in mijn beleving komt dat zo’n beetje op hetzelfde neer. Ik laat met mijn loopje doorschemeren dat ik net al te grazen ben genomen door een ander, en rammel voor de zekerheid met de handboei om mijn pols. Door mijn wankele tred en de rode mondgag die uit mijn kontzak bungelt, trekt hij zijn conclusie. Ik krijg een begripvolle blik terug. Bij de ingang van de supermarkt ben ik even bang dat ik slachtoffer ga worden van een gangrape, maar de jongens die sissend de doorgang versperren, zijn gelukkig heteroseksueel: zij richten hun aandacht op een groepje meisjes dat, gek genoeg, in allesverhullende jassen de fietsen stalt.
In de supermarkt voel ik mij veilig. De veelkleurige producten, uitnodigend gepresenteerd en keurig gespiegeld, voelen vertrouwd. Wel heb ik mijn twijfels over de indeling van de winkel: het zou gemakkelijker zijn als de tissues, de slaolie, de komkommers, de wasknijpers, de panty’s en de vaseline in hetzelfde rek zouden liggen…
nou nou wat een problemen heb jij zeg, in je luie stoel met je cappuccino en je salade. Ik hoop dat je ooit nog eens in een situatie belandt waarin je helemaal niets te vreten hebt, dat je dan maar lekker mag terugdenken aan je weggegooide brood en koekjes.
Als verwaand boertje uit Naarden zul je waarschijnlijk nooit in een situatie belanden waarin je gaat waarderen hoe goed je het hier hebt. Voor van die verwijfde zuiveldrank-idioten op Vespa als jij mogen ze van mij de dienstplicht herinvoeren.
Na jouw knudde nogmaals gelezen te hebben, concludeer ik dat je leidt aan een zeldzame vorm van narcisme, waarbij racisme de boventoon voert. Daarnaast heb je de schijn opgewekt dat jij het type bent dat tussen de billen kruipt van je baas, en dat, voor een schouderklopje. Daarbij refereer ik naar het feit dat je om goedkeuring vraagt aan een laaggeletterde columnist van Geenstijl. Dat is zoiets als een pauper die financieel advies wilt inwinnen bij een zwerver.
Als laatst wil ik jou advies geven waar je in de toekomst waarschijnlijk veel aan zult hebben: ena drab diend yemak ted boel dem a souwaa!
Talentloze, hinderlijke strontvliegen die zichzelf ‘doortastend’, ‘passend’ en ‘brekend’ noemen… de realiteit walst er, vroeg of laat, zo overheen. Ga koken vent.
Stop met schrijven en probeer in godsnaam op de één of andere (één woord) manier menselijk te worden. Ik hoop zo erg dat je in het echt niet zo bent, want zelfs Adolf Hitler steekt vriendelijk af bij jou. Schaam je.
Het is waar: het krioelt van het ongedierte op en rond het Leidseplein nu de woningen aldaar ‘louter’ toegankelijk zijn voor rijke kanslozen als scribent. En toch moet ik opmerken dat hardop heb gelacht bij het lezen van veel van bovenstaande reacties. Daaruit blijkt dat ieder mens – hoe min ook – zijn waarde heeft, en daarmee zelfs Alexander de columnist. Dat mag ook wel eens gezegd worden. Halleluja!
Aan opbouwende kritiek geen gebrek..
Ik ben ook een student maar jij, zak, hebt het duidelijk niet begrepen. Misplaatste arrogantie doet ons studenten in’t verkeerde daglicht staan. Lutser.
Lieve Alex,
Chapeau. Uitstekend dat je inziet dat je column misschien niet heel goed is. Nu nog een tip voor het herschijven van je column. Schijf niet over boodschappen doen. Alsjeblieft. Schrijf over iets leuks, iets grappigs, iets interessants, iets waarover je lezer wilt lezen. Schrijf over wat dan ook wat je bezig houdt. Maar niet over boodschappen doen.
Alsjeblieft.
Los hiervan zal een bezoekje Appie Overtoom voor mij nooit meer hetzelfde zijn.
Ik zie je daar en ik zie ernaar uit
Zou jij niet met poffertjes ponem heel snel de stad verlaten achterlijke arrogante racist die je d’r bent! Een typisch mislukt import etterbakkie dat m’n Jordanees hart (en dat van m’n nieses) doet krimpen. Rot a.u.b. op naar je boeren krocht waar je hoogstwaarschijnlijk door je ouwe moer ter vondeling was gelegd en blijf weg voor de rest van dat zielige Arische leven van je.
Virtuele vervuiling (2 woorden) zo’n column.